طراحی بانک خازنی و مدیریت هارمونیک
بانک خازنی به مجموعه ای از خازن های اصلاح ضریب قدرت گفته می شود که معمولا به صورت اتوماتیک به مدار سوئیچ می شوند. این خازن ها وظیفه ی جبران سازی توان راکتیو را داشته و می توانند مزایای فنی و اقتصادی زیادی ایجاد کنند. قابل ذکر است که جبران سازی توان راکتیو با شیوه های مختلفی مانند جبران سازی انفرادی، جبران سازی گروهی، جبران سازی متمرکز و ترکیبی نیز قابل انجام است. از مزایای اصلی ارتقاء ضریب توان در تاسیسات الکتریکی می توان به انتخاب بهینه ماشین های الکتریکی، انتخاب بهینه هادی ها، کاهش تلفات و کاهش افت ولتاژ اشاره کرد.
جبران سازی توان راکتیو علاوه بر موارد بالا باعث کاهش جریمه های مستقیم نیز می شود. همانطور که مشاهده می کنید جبران سازی توان راکتیو به صورت قابل توجه ای روی هزینه های مستقیم و غیر مستقیم تاثیر گذار است. سیستم جبران سازی اتوماتیک فشار ضعیف یا بانک خازنی LV معمولا پس از ترانسفورماتور قرار گرفته و ضریب توان کل مجموعه را ارتقاء می دهد. در یک بانک خازنی از تعدادی خازن به همراه تجهیزات سوئیچ مانند کنتاکتور خازنی یا تایرستور سوئیچ استفاده شده که تحت کنترل رگولاتور خازنی هستند.
رگولاتور خازنی دائما در حال اندازه گیری ضریب توان تاسیسات بوده و بر اساس آن خازن ها را به مدار سوئیچ می کند. به همین علت به خازن های کنترل شونده با رگولاتور بانک خازنی اتوماتیک گفته می شود. به منظور طراحی بانک خازنی باید توان راکتیو مورد نیاز شرکت را محاسبه کنیم. این کار از طریق محاسبه توان اکتیو و ضریب توان انجام می شود. به دست آوردن ضریب توان و توان اکتیو مصرفی با توجه به شرایط تاسیسات از چند طریق امکان پذیر است. به عنوان مثال در شرکت های فعال می توان از طریق قبض برق یا اندازه گیری ضریب توان را به دست آورد.
روش های فوق هنگام طراحی تاسیسات جدید قابل استفاده نبوده و باید به مشخصات بارها توجه کرد. به عنوان مثال چند درصد بارها موتوری بوده و ضریب توان آن ها چقدر خواهد بود. به منظور محاسبه بانک خازنی می توان از جداول استاندارد نیز استفاده کرد. این جداول با تلرانس قابل قبولی میزان خازن های مورد نیاز را مشخص می کنند.